پدیده «داراییداران بیدرآمد»، توصیفگر بخش بزرگی از طبقه متوسط ایران است که با وجود مالکیت داراییهای ارزشمند، در جریان نقدینگی و تامین مخارج جاری زندگی دچار فرسایش شدهاند.
مریم زارعیان ؛جامعه شناس : پدیده «داراییداران بیدرآمد»، توصیفگر بخش بزرگی از طبقه متوسط ایران است که با وجود مالکیت داراییهای ارزشمند، در جریان نقدینگی و تامین مخارج جاری زندگی دچار فرسایش شدهاند. این بحران، فراتر از یک ناهنجاری آماری، نشاندهنده فرسایش تدریجی ساختار اجتماعی ایران است؛ طبقهای که موتور توسعه، ستون ثبات و حامل ارزشهای قانونمداری و آیندهنگری است.
تورم مزمن با ایجاد «نااطمینانی پایدار»، توان برنامهریزی میانمدت و بلندمدت را از خانوادهها سلب کرده و آنان را به مدیریت بقای روزمره و «پیرایش نامرئی» (حذف تدریجی تفریحات، آموزش و خدمات درمانی) واداشته است.
این وضعیت علاوه بر فقر پنهان، موجب تعلیق هویتی و کاهش سرمایه انسانی شده است.تقابل میان موجر و مستاجر نیز بازتابی از همین بحران است که هر دو سوی آن در ساختار تورمی قربانیاند. کوچکسازی بنگاهها، محدودیت اقتصاد دیجیتال و ناامنیهای ناشی از جنگ، ضربات نهایی به هویت شغلی این طبقه بوده است.
منبع : دنیای اقتصاد
بازسازی طبقه متوسط نه با بستههای حمایتی کوتاهمدت، بلکه نیازمند رشد اقتصادی باثبات، اصلاحات ساختاری، کاهش نااطمینانیها و نگاه به این طبقه به عنوان زیرساخت توسعه بلندمدت کشور است.