مهدی فصیحی هرندی در نشست «توسعه و امنیت آب» تأکید کرد: پروژههای انتقال آب دریا بیش از آنکه راهحل توسعهای باشند، محصول فشارهای سیاسی هستند. مشکل اصلی «بیارزش بودن آب در نظام تصمیمگیری» است؛ هزینه واقعی دیده نمیشود و حجم زیادی از منابع هدر میرود.
در نشست تخصصی «توسعه و امنیت آب» که در اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد، مهدی فصیحی هرندی با نقد نگاه رایج به پروژههای انتقال آب دریا تأکید کرد این طرحها بیش از آنکه راهحل توسعهای باشند، محصول فشارهای سیاسی در مواجهه با بحران آب هستند. به گفته او، مسئله اصلی فقط کمبود آب نیست، بلکه «بیارزش بودن آب در نظام تصمیمگیری» است؛ جایی که هزینه واقعی تأمین آب دیده نمیشود و همچنان حجم زیادی از منابع در مسیر مصرف و توزیع هدر میرود. فصیحی هرندی همچنین پرسش کلیدی توسعه در ایران را اینگونه مطرح کرد: «حد نهایی توسعه در سرزمین کمآب کجاست؟»؛ پرسشی که به باور او هنوز پاسخ روشن و عملی در سیاستگذاری کشور ندارد.